veličenie, -iê
n.
etiam:
Br
HR
hvastanje, oholost, taština
EN
pride, boasting, vanity
GR
ἀλαζονεία
LA
superbia, ambitio
êk(o) eže estь v mirê semь pomisalь pl’tni i pomisalь očiju i veličeniê žitiê BrN₂ 148b ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου superbia vitae 1J 2,16 ⟧ veličanie VO 292a; razumêet se po veličeniju i kramoli meju iudêi BrVat₅ 102b per ambitiones ⟧ po veličiju VO 218d.
- Exh.
Cf.
veličie, veličanie, velič’stvie, velič’stvo, velikostь, vellxpota, oholix, oxolostw