veličati

1. povećavati, umnažati, proširiti; enlarge, multiply, extend; — μεγαλύνειν; amplificare, magnificare: b(ož)e iže cr(ь)k(ь)v’ tvoju b(la)ž(e)n(a)go frančiska novago roždeniê plodom’ veličaeši MVat₄ 216d BrN₂ 489b Vat₁₉ 358c nove prolis amplificas ⟧ veličiši Nov 225a BrVat₆ 182b; veličajut’ vskriliê riz’ svoih’ MVat₄ 38d BrVO 172a veličajut’ se MRoč 32b Lab 38c μεγαλύνουσιν τὰ κράσπεδα magnificant fimbrias Mt 23,5; – ptc. subst.: velikan; great man; — magnificus: otêtь vse veličajuĉee moe g(ospod)ь BrVO 231b veličajuĉee Vb₁ 151d Vat₅ 108d vêčajuĉee (sic!) BrN₂ 112b magnificos meos LamJr 1,15. Cf. množiti, raširiti

2. veličati, hvaliti, uzvisivati; magnify, praise, extol; — μεγαλύνειν; magnificare, glorificare: č’to e(stь) č(lovê)kь êk(o) veličaeši ego RitKlim 98r CPar 197v BrN₂ 208a ὅτι ἐμεγάλυνας αὐτόν quia magnificas eum Job 7,17; slišahu bo e gl(agol)juĉe êziki i veličajuĉe b(og)a MVat₄ 127b μεγαλυνόντων τὸν θεόν magnificantes Deum A 10,46; t(e)be n(i)ne i vsagda umilenimi pametmi velič(a)ti dostoini budemь MRoč 165c; si iže b(og)a bl(agoslo)vlahu êko veličaše mêsto svoe BrVO 426b veliča Vat₅ 228b magnificabat locum suum 2Mach 3,30; vzdviže n(a)n(e)bo dlani h(rьst)a svoego veličaše BrVat₆ 191d Christum suum magnificat; a proči ne sьmêhu prilêplati se ihь niktože nь ve(li)čahu e ljudie FgGrš 1v MVat₄ 230cd BrVO 262a ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός magnificabat eos populus A 5,13; t(e)bê hv(a)lju t(e)bê veličaju t(e)bê sl(a)vlju troice s(ve)ta CIvan 135v; veličanь budi b(og)ь RegBen 39b glorificetur Deus; tako i ezik’ malь ud’ est’ i veličaet se (sic!) BrVO 283d N₂ 144b μεγάλα αὐχεῖ magna exaltat Ja 3,5

refl.: hvaliti se, ponositi se, hvastati se, uznositi se; pride oneself upon, be proud of, boast; — ἐπαίρεσθαι, μεγαλύνεσθαι, φαντασιοκοπεῖν, μεγαλαυχεῖν, γαυριᾶν, αὐχεῖν; sibi aliquid imputare, magnificari: mnoju velmoже pravovêrni veličajut’ se BrVO 357b μεγαλύνονται Pr 8,16; potrêbiše se vsi veličajuĉee se srebromь BrVO 458b ἐπῳηρμένοι ἀργυρίῳ So 1,11; ne budi êko lьv’ v domu svoem’ i veličae se v rabêh’ svoih’ BrVb₁ 238b veličai se VO 375b φαντασιοκοπῶν Sir 4,30; a o svoei prêmumodrosti ne veličai se BrVb₁ 225d VO 352c μὴ ἐπαίρου Pr 3,5; p(a)vlь ap(usto)lь ot propovidanьê svoego sebe ne veličaše RegBen 2b nec … sibi aliquid imputavit; si rê(čь veli)čajuĉ’ se PsFr 10d μεγαλαυχοῦσαν CommPs 11,4; têm’že veličajuĉ(i)h’ se šetanie na z(eml)i ni v’ čtože mênit’ se PsFr 9d τῶν μεγαλαυχούντων CommPs 9,39; veličae se sь svoeju zloboju sьstaret se š neju BrVO 374c τοῖς δὲ γαυριῶσιν Sir 11,16.