vzveličenie

vzveličenie, -iê n.
etiam:

zveličenie

Br
HR

dostojanstvo, uzvišenost, izvrsnost, veličanstvenost

EN

greatness, excellence, magnificence

GR
LA

summa dignitas, magnificentia

v is’ti(n)u eg’da bêhota veĉe bogatêiša niedinoe čas’ti z’nameniê niedinogo v’z’veličeniê s’motreniemь v’shotês’ta BrN₂ 385a Pm 185b vzveličeniê Vat₆ 74c vzv(e)ličen’ê Vat₁₉ 257c summae dignitatis; anj(e)lskimь vzv(e)-liчениемь propov(ê)dêna e(sts) BrVat₁₉ 337c excellentius ⟧ velicьstviem’ Pm 252d N₂ 469d velicьstvomь Vat₆ 157c; vino êko vzveličecenie N₂ 235a ut magnificentia regia Est 1,7 ⟧ velicьstviemь Vat₅ 216a.

Exh.

Cf.

velič’stvie, dostoxnie

M A(uzveličeńe)