veniêminovь . beniêminovь

veniêminovь . beniêminovь, adj. poss.
etiam:

semel etiam vxnixminovь, vinixminovь, vinьxminovь

M, Br, C, i Amul
HR
EN
GR
LA

1. Benjaminov; Benjamin’s; — τοῦ Βενιαμίν; Beniamin (gen.); – ad Beniamin filium Iacob pertinens: ezikь i ustnê solomune pametь ve-n’êminova Amul 11r; povelê že i čašku vložiti vь vrêtiĉe veniêminovo BrVO 179d in marsupio Benjamin cf. Gn 44,2; sim. ven’êminovu COxf 21b; obrêtu ju vь vrêtiĉi ve-niêminovê BrVO 179d ἐν τῷ μαρσίππῳ τῷ Βενιαμιν in sacco Benjamin Gn 44,12; sim. ven’êminovi COxf 21b; – ad Beniamin, tribum Israël pertinens: v z(e)mli ven’êminovê BrVO 208a in terra Beniamin Jr 1,1; ot kolêne veniêminova ·б·ῖ· (=12) tisuĉi MVat₄ 220c vinьêminova MNov 228b ven’êminova MRoč 183a Lab 190d ex tribu Beniamin Ap 7,8; bêše bo p(a)vlb êkože sv(ê)dokuetь ot kolene ven’êminova BrN₂ 401b veniêminova BrLab 26b de tribu Benjamin; simon že ot kolêne veniêminova BrVO 424d ven’êminova BrVat₅ 227c ben’êminova BrN₂ 246c ἐκ τῆς Βενιαμιν φυλῆς de tribu Benjamin 2Mach 3,4; i sabrali se bêhu s(i)nove ven’êminovi na an’bera BrN₂ 174d υἱοὶ Βενιαμιν filii Beniamin 2Rg 2,25 ⟧ veniêmini BrVO 319b ben’êmini Vat₅ 157d.

2. Ad locum quendam, de quo apocryphum de Ligno crucis refert, pertinens: bê mêsto zovimo bêniêminovo CPet 216r.

Exh.

Cf.

venixminw, benixminw2

S=M(venwꙖminovy) A(Benijaminov)