veniêminь . beniêminь,
adj. poss.
etiam:
vei’xminw, ben’xminw
Br
HR
Benjaminov
EN
Benjamin’s
GR
τοῦ Βενιαμίν
LA
Beniamin; – ad tribum Israël Beniamin pertinens
sьbrali se bêhu s(i)nove veniêmini na an’bera BrVO 319b ben’êmini Vat₅ 157d υἱοὶ Βενιαμιν filii Beniamin 2Rg 2,25 ⟧ ven’êminovi N₂ 174d.
- Exh.
Cf.
venixminovw
S=M (venьꙖmi9nъ)