veniêminь . beniêminь2

veniêminь . beniêminь, adj. poss.
etiam:

vei’xminw, ben’xminw

Br
HR

Benjaminov

EN

Benjamin’s

GR

τοῦ Βενιαμίν

LA

Beniamin; – ad tribum Israël Beniamin pertinens

sьbrali se bêhu s(i)nove veniêmini na an’bera BrVO 319b ben’êmini Vat₅ 157d υἱοὶ Βενιαμιν filii Beniamin 2Rg 2,25 ⟧ ven’êminovi N₂ 174d.

- Exh.

Cf.

venixminovw

S=M (venьꙖmi9nъ)