valdadь . baldadь

valdadь . baldadь, -a m., nom. propr.
etiam:

baldatь

Br
HR

Baldad

EN

Bildad

GR

Βαλδάδ

LA

Baldat; – unus e tribus amicis Job

val’dadь sauheiski mučit(e)lь BrVO 378d Vb₁ 241c baldat’ Vat₅ 187c N₂ 205d Βαλδαδ ὁ Σαυχαίων τύραννος Baldad Suhites Job 2,11; otvêĉav’ že baldatь suitь r(e)če BrN₂ 211d, 214b Vat₅ 193a, 195d Βαλδαδ ὁ Σαυχίτης Baldad Suhites Job 18,1 et 25,1; izidoše ubo elifasь têmanit’ i baldadь suitь BrN₂ 219b baldatь Vat₅ 201d Βαλδαδ ὁ Σαυχίτης Baldad Suhites Job 42,9.

- Exh.

Cf.

S (balъdatъ)