valdasarь . baltasarь

valdasarь . baltasarь, -a m., nom. propr.
etiam:

baldasarь

Br
HR
EN
GR
LA

1. Baltazar; Belteshazzar; — Βαλτάσαρ; Baltassar; – nomen impositum Danieli in aula Nabuchodonosor: prêdê imь imena danielu baldasarь BrVO 436c Pm 179a Bar 287b baltasarь Vat₅ 233a N₂ 252b τῷ … Δανιηλ Βαλτασαρ Danieli Baltassar Dn 1,7; danielь emuže ime valdasarь BrVO 443a, 443d οὗ τὸ ὄνομα Βαλτασαρ Dn 4,8 et 4,19 cui nomen Baltassar Dn 4,5 et 4,16; reče danielu emuže ime val’dasar’ BrVO 438c N₂ 253b baltasarь Vat₅ 233d οὗ τὸ ὄνομα Βαλτασαρ cuius nomen erat Baltassar Dn 2,26; ti že valdasare skazanie ego povêždь prêe BrVO 443c σύ, Βαλτασαρ Dn 4,18 tu ergo Baltassar Dn 4,15; valdasare kneže balinski BrVO 443a Βαλτασαρ ὁ ἄρχων τῶν ἐπαοιδῶν Dn 4,9 Baltassar, princeps ariolorum Dn 4,6.

2. Baltazar; Belshazzar; — Βαλτάσαρ; Balthasar; – rex Babylonis: val’dasarь ubo c(êsa)rь stvori vêčêru velmožam’ svojimь BrVO 444d Βαλτασαρ ὁ βασιλεύς Baltassar rex Dn 5,1; valdasar’ va vkušeni vina reče BrVO 444d Βαλτασαρ εἶπεν ἐν τῇ γεύσει τοῦ οἴνου Dn 5,2.

Exh.

Cf.

S (baltasarъ) A (Baltasar)