veličie

veličie, -iê n.
etiam:
M, Br, Ps, C, i Fg Fr Par Mih i Th
HR
EN
GR
LA

1. veličina, snaga; greatness, strength; — μέγεθος; magnitudo: napade n(a) ne strahь i trepetь veličiemь miš’ce tvoee da okam’net se BrAc 36d μεγέθει βραχίονός σου magnitudine brachii tui Ex 15,16 Cant 4 ⟧ veličas’tvom’ Fr 125b velič’stvi CPar 128v velerêčiemь PsLob 93v; čsto pьrêsьpêjuĉee veličie sili ego vь nasь vêrujučihь FgMih 2c μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ E 1,19.

2. veličanstvo, slava; majesty, glory; — μεγαλωσύνη, μεγαλοπρέπεια; magnitudo, magnificentia: êkože bo veličie ego takožde i m(i)l(o)stь ego BrVO 374a ἡ μεγαλωσύνη Sir 2,18; po veličiju bo ego t(a)ko i m(i)l(o)stь ego š nimь e(stь) Vat₅ 184d secundum enim magnitudinem ipsius Sir 2,23; dadite v(e)ličie b(og)u n(a)š(e)mu PsFr 127a δότε μεγαλωσύνην date magnificentiam Dt 32,3 Cant 6 ⟧ veličastvie PsLob 95r v(e)lič’stvie CPar 130r; veličie sl(a)vi s(ve)tine tvoee vz’govoretь CPar 122v τὴν μεγαλοπρέπειαν magnificentiam Ps 144,5 ⟧ velьlêpotu PsLob 89v Par 82v;величиѣ pl. velika djela; great deeds; — μεγαλεῖα; magnalia: kritêne i aravlane slišahomь e gl(agol)juĉe našimi êziki veličiê b(o)žiê MVat₄ 126b, 127b BrVO 255c, 305a τὰ μεγαλεῖα magnalia Dei A 2,11; ti že ot nego tepenь navêsti vsêmь veličiê b(o)žiê BrVO 426c τὸ μεγαλεῖον τοῦ θεοῦ magnalia Dei 2Mach 3,34; sêdši u nogu ego poslušaše veličiê b(o)žiê FgTh 1c τὰ μεγαλεῖα τοῦ θεοῦ; l(judie) v(ê)rni vapijut’ navik’še veličiem’ b(o)žimь PsFr 119b διδαχθεὶς τὰ μεγαλεῖα τοῦ θεοῦ CommPs 144,1.

3. častohleplje; ambition; — ambitio: razumêet se po veličiju i kramoli meždju ijudêi … stvoreno bê da množêe ihь bilo bi na koeždo lêto da po običaju služili bi BrVO 218d per ambitiones et contentiones ⟧ po veličeniju Vat₅ 102b

- exh.

SMA