varteênь

varteênь, -a m., nom. propr.
etiam:
Ps Par(kal)
HR
EN
GR
LA

nomen cuiusdam sancti, verisimiliter s. Victorini, 18. Dec.

var’teêna m(u)č(eni)k(a) kalPsPar 6v.

- Exh.

Cf.