vajinь . vanjinь, -a
m. nom. propr. loci
tantum in iunctione cum gradь
etiam:
Br
HR
EN
GR
LA
Vagio (Vangio); – civitas in Germania (nunc Worms)
ijuliên’ kesar’ silu sьbrav’ vkup’ voi prêd’ vaĵinom’ gradom’ BrVb₄ 82a gradomb vanĵinomb Lab 152c Vat₆ 199c apud Vagionum civitatem.
- Exh.
Cf.