forma nom. in textibus nostris non occurrit; gen. loc. ваю, quae forma etiam acc. vice fungitur; dat. instr. вама
vi (vas dvoje)
you (two)
ὑμεῖς
vos: gen. (acc.?)
nъ m(o)lju vaju druga dobraê FgPeriod 1b δέομαι ὑμῶν; dat.: reče … b(og)ь se dah’ vama vьsku travu sêmenitu BrVO 127b MNov 100a ὑμῖν vobis Gn 1,29; čto êko sъveĉano vama bъis(tь) FgGrš 1r ὑμῖν vobis A 5,9; kupêta vama prêdragie rizi BrVO 49d vobis; acc.: vnidita v’ domь b(o)ži … da shranitъ vaju b(og)ь sadê i v životê v(ê)čnomь MRoč 224c; aĉe kto uprosit vaju … rьcêta dêlo g(ospod)ne est’ MVat4 71d si quis vos interrogaverit cf. Mt 21,3 ⟧ vi Nov 73d; loc.: ne mozêta deĉerê … prognêvah se o vaju BrVO 463b ὑμᾶς Ru 1,13; instr.: da stvoritь g(ospod)ь m(i)l(o)stь s vama BrVO 463b μεθ’ ὑμῶν vobiscum Ru 1,8;
ваю (gen.) vaš; your; — ὑμῶν; vester (sensu num. dualis): umiita nogi vaju BrVO 143d τοὺς πόδας ὑμῶν pedes vestros Gn 19,2; ne izbêgnu ot ruku vaju BrVO 432d MVat4 51c manus vestras Dn 13,23; otvr’zeta se oči vaju BrVO 130c ὑμῶν οἱ ὀφθᾰλμοί oculi vestri Gn 3,5; da b(og)ь moi manu skažet’ vama san’ vaju COxf 19d somnia vestra
bi, bašь
SM