pf. et ipf.
biti po volji, biti milo, svidjeti se, htjeti, pristati
be glad to, like to, want to, be willing, agree to
εὐδοκεῖν, συνευδοκεῖν
placere, complacere, acceptabilem esse, bonam voluntatem habere, consentire, rectum esse, delectari
cum inf.: bl(a)govoli g(ospod)i izbaviti me PsLob 26v CKlim 104r εὐδόκησον complaceat tibi Ps 39,14 ⟧ ugodno budi tebi CPar 38r; egdaže bl(a)govoli b(og)ь … êviti s(i)na svoego mnoju MVat₄ 196b BrVO 121a εὐδόκησεν placuit ei G 1,15; i ta blagovolit’ žiti š nim’ BrVO 107b συνευδοκεῖ consentit 1C 7,12; blagovolim’ pače otiti ot têlese BrVO 118a εὐδοκοῦμεν bonam voluntatem habemus 2C 5,8; — cum acc. (gen. forma hic propter negationem usa est): olokavtomatь ne bl(a)govoliši PsLob 33v Fr 49c οὐκ εὐδοκήσεις non delectaberis Ps 50,18; – о комь, вь комь: sa est’ s(i)nь moi vzljubleni o nem že az’ bl(a)govolih’ MVat₄ 36d BrVO 80a 68c 289b N₂ 379d, 378c Ps Fr 66d ἠυδόκησα bene complacui Mt 17,5 L 3,2 2P 1,17 CommPs 79,18; sim. MNov 263a; ne bl(a)govolitь d(u)ša moê o nemь BrVO 457d οὐκ εὐδοκεῖ non erit recta Hab 2,4; bl(a)govolju v nemь BrVO 459b εὐδοκήσω acceptabilis mihi erit; ne vь množeiših’ imь bl(a)govoli b(og)ь BrVO 109c οὐκ … εὐδόκησεν non … beneplacitum est Deo 1C 10,5;ptc. благоволень pro благостиньнь: êko varil’ i esi bl(agoslovle)niemъ bl(a)govolenimь PsFr 20b ἐν εὐλογίαις χρηστότητος in benedictionibus dulcedinis Ps 20,4 ⟧ bl(a)gostinnim Lob 12r slatkih CPar 21v.
SMA