bezakonnovati
činiti bezakonje, činiti zlo
to act unlawfully, to do wrong
ἀνομεῖν
iniuste agere, iniquitatem facere, inique agere
sagrêšihomь sa o(tь)ci n(a)š(i)mi bezakonovahomь i nepravdihomь (sic!) PsLob 69v Par 62r BrAc 25b b(e)z(a)k(o)n’nov(a)hom’ PsFr 93c ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν iniuste egimus, iniquitatem fecimus Ps 105,6 ⟧ bezakonie s’tvorismo CPar 93r; sagrêšihomь i bezakonnovahomь BrVO 441b ἁμάρτομεν ἐν πᾶσι καὶ ἠνομήσαμεν peccavimus enim et inique egimus Dn 3,29; da postidet se grьdi êko bes pravdi bezakonovaše mnê MVat₄ 223a Nov 230b PsLob 79r Par 72v BrAc 29b ἀδίκως ἠνόμησαν iniuste iniquitatem fecerunt Ps 118,78 ⟧ bezakonie stvoriše CPar 107r MLab 192c; vnidete va vetilь i bezakonovaste v galgalêhь BrVO 449a ἠνομήσατε Am 4,4; da postidet se v’si bezakonujuĉei vsue PsLob 14v Par 17v Fr 24c BrAc 5c RitKlim 99v οἱ ἀνομοῦντες Ps 24,3 iniqua agentes Ps 24,4 ⟧ nepr(a)vdnaê tvoreĉe CPar 24r; egda bo bez(a)k(o)nov(a)hu v’znenavidê ih’ b(og)ь PsFr 95d ἐν … τῷ ἀνομεῖν CommPs 105, 43; t(a)ko bo b(e)z(a)konov(a)še bêsi PsFr 104d ἠνόμησαν CommPs 123,3; žid(o)vsk(i)mь ljud(e)m’ êk(o) b(e)z(a)konov’v’šem’ n(a) b(og)a PsFr 79b ἀνομήσαντι εἰς θεόν CommPs 93,23.
- Exh.
SMA