bezakonikь
bezbožnik, zakonoprijestupnik, zločinac, nepravednik
impious (godless) man, criminal, wicked man, unjust man
ἀνομος, παραβάτης
iniquus, impius, praevaricator, scelestus
iniquus, impius, praevaricator, scelestus: skončajut se grêšnici ot z(e)mlê bezakonnici že êkože nê biti imь PsLob 68v Fr 90a Par 60v bezakonici BrAc 24c ἄνομοι iniqui Ps 103, 35 ⟧ nepravdnici CPar 91r; sьžgut se grêšnici i bezakonnici vkupь BrVO 10b οἱ ἄνομοι Is 1, 31; v nečьstie vpadaet’ bezakonnik‘ BrVO 358d impius Pr 11,5 ⟧ nečistivi Vat₅ 176a N₂ 194d; a bezakonici potlačaet’ se od b(og)a CŽg 36v Fat 11r impii; ne ispravit’ se č(lovê)kь ot bezakonnika BrVO 359b ἐξ ἀνόμου Pr 12,3; bezakonnici že i grêšnici že stьrut se vkup’ BrVO 10a συντριβήσονται οἱ ἄνομοι conteret scelestos Is 1,28 ⟧ grêš’nic N₂ 4d pregrêšnic Vat₅ 4b; aĉe bo eže razorih’ tožde paki sьziždju bezakonnik‘ se stvaraju BrVO 122a παραβάτην ἐμαυτὸν συνιστάνω praevaricatorem me constituo G 2,18;de Antichristo: tьgda êvit se bezakon’nik‘ ta egože g(ospod)ь i(su)sь ubiet’ slovom’ ust’ svojih’ MVat₄ 6d Nov 8a Roč 5d Lab 6d ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος revelabitur ille iniquus 2Th 2,8;
koji je bez zakona; lawless, without law; — ἄνομος; qui sine lege est: bih’ bezakonnim’ êko bezakon’nь ne bezakonnik‘ b(og)u BrVO 109a μὴ ὢν ἄνομος Θεοῦ sine lege Dei non essem 1C 9,21;
pro zakonnikь – interpres slavicus vocem graecam ἔννομος cum ἄνομος confudit: ne bezakonnik‘ b(og)u nь bezakonnik‘ si h(rьst)u BrVO 109ab ἀλλ’ ἔννομος Χριστοῦ sed in lege essem Christi 1C 9,21.
- Exh.
SMA