betsura, -i
f., nom. propr. loci
etiam:
Br
HR
Betsura, Betsur
EN
Bethsura, Beth-zur
GR
Βαιθσούρα
LA
Bethsura; – oppidum in montanis Iuda (v. betoronь)
i utvr’di i hraniti bet’suru da imêl bi pl’kь utvrênie protiv u licu idumêe BrVO 418c Vat₅ 224c be[be]tsuru N₂ 243d τὴν Βαιθσουραν Bethsuram 1Mach 4,61.
- Exh.
Cf.