barbara

barbara, -i / -e f., nom. propr.
etiam:
M, Br, Ps, Rit, i C Par Segn Par
HR

Barbara

EN

Barbara

GR

Βαρβάρα

LA

Barbara; – sancta, virgo, martyr Nicomediae, 4. Dec.

d(e)kt(e)bra ·g̃· (=4) barbari d(ê)vi MVat₄ 170c Lab 150c BrLab 4d kalBrLab 175r N₂ 273v kalPsPar 6v sanctae Barbarae virginis et martyris; tebe g(o)spod)i priležno m(o)lim’ da bl(agoslo)viši sie varenie eže b(la)ž(e)na barbara … piĉu priêt’ MVat₄ 226c Nov 264c Roč 231b Lab 138c RitSegn 49r; deĉi ego edinočeda imenemь bar’bara BrLab 5b ὀνόματι Βαρβάραν nomine Barbara; na s(ve)te barbarê molitva bl(agoslo)viti sočivo na danь svêtê barbare devê i mučenicê RitSegn 49r; ne mozi boêtı se bar’baro BrLab 6c Vat₁₀ 284b; s(ve)ta bar’bara MNov 258a barbaro CPar 140v sancta Barbara; êvi se g(ospod)ь bar’barê svoei BrLab 4d; podai n(a)mь b(la)ž(e)nie bar’bari d(ê)vi i m(u)č(e)n(i)ce tvoee časti čisti BrLab 5a; siê d(ê)va tvoê g(ospod)i b(la)ž(e)na bar’bara BrLab 4d; b(la)ž(e)na že bar’bara r(e)če BrLab 5d; – de benedictione lentis in die s. Barbarae: m(o)l(it)va bl(agoslovi)ti barbaru MLab 138c Nov 264c.

- Exh.

Cf.

SA