amonьskь,
adj.
etiam:
amoskь
Br
HR
EN
GR
LA
1. amonski; Ammonite; — Ἀμμών (gen.); Ammon (gen.); – ad Ammon pertinens (v. amonь sub 1): prizvav že vse knezi moêvit’skie i voevodi amon’ske BrVO 388b N₂ 227d Vat₅ 209c amoske Vb₁ 247d τοὺς στρατηγοὺς Ἀμμων duces Ammon Jdt 5,2; – exh.
2. pro Amana (gen.) v. amanьskь
Cf. amonovь
Cf.
A