zabiti²

zabiti², -budu, -budewi pf.

M; Br; Ps; RitKlim Segn; CPar Ivan Pet Oxf Bč Ac Žg Fat; RegBen; FgVb Roč

zaboraviti, zanemariti; forget, neglect; — ἐπιλανθάνεσθαι, λήθῃ παραδίδόναι, λη­θαργεῖν, λήθην ποιεῖν (τινὸς); oblivisci, obli­vioni dare: b(og)ь saz’daniê svoego zabiti ne mož(e)t’ PsFr 11d ὁ θεὸς ἐπιλαθέσθαι τοῦ πλάσματος αὐτοῦ οὐ δύναται. CommPs 13,4; eda zabudet’ žena otroče svoe … aĉe li že i zabudet’ žena na az’ tebe ne zabudu MVat₄ 61b/c Nov 63a Roč 52a Lab 61c μὴ ἐπιλή­σεται γυνὴ τοῦ παιδίου αὐτῆς … εἰ δὲ καὶ ἐπι­λάθοιτο ταῦτα γυνή ἀλλ᾿ ἐγὼ οὐκ ἐπιλή­σομαί σου numquid oblivisci potest mulier infantem suum … et si illa oblita fuerit ego tamen non obliviscar tui Is 49,15; b(ož)e … t(e)be prilež­no molimь za d(u)šu raba t’voego … da ne prêdaši ego v ruke nepriêz’ni ni zab(u)deši ego do kon’ca RitKlim 113r MNov 178c Roč 218c Lab 230a da … ne zabudeši Vat₄ 271a CPar 234v neque obliviscaris in finem; sim. RitKlim 139v BrBar 506d da … ne zabudêši RitSegn 32v; da položetь na b(og)a upvanie svoe i nê zabudutь dêlь b(o)žihь PsLob 51r CPar 67v da … ne z(a)budut’ PsFr 62a ἵνα … μὴ ἐπιλάθωνται τῶν ἔργων τοῦ θεοῦ ut … non obliviscantur opera Dei Ps 77,7; b(oga) ki te rodi ostavil si i zabil’ esi b(og)a tvor’ca tvo­ego CPar 131r zabi PsLob 95v Par 66r Fr 127d BrPm 352d Ac 37d ἐπελάθου θεοῦ τοῦ τρέφοντός σε oblitus es Domini creatoris tui Dt 32,18 Cant 6; vziĉi raba tvoego êko zapo­vêdi tvoihь ne zabihь FgRoč 1c quia manda­torum tuorum non est oblitus; i egda dlgo vrime živ’ on’de i zabi vsa êže koliždo govo­ril’ biše emu anĵ(e)lь CŽg 68v; si vsa pridu na ni i nê zabihomь tebê PsLob 28v/29r  Par 28v Fr 41a BrAc 10c ne zabismo CPar 41r οὐκ ἐπελαθόμεθά σου non sumus obliti tui Ps 43,18; man’nu s n(e)b(e)sь daždihь v(a)mь i zabiste me gl(agole)tь g(os­pod)ь BrVat₅ 93c obliti estis me; ostaviše me bližni moi i zna­juĉei me zabiše me BrN₂ 212b Vat₅ 193c οἱ εἰδότες μου τὸ ὄνομα ἐπε­λάθοντό μου qui me noverant obliti sunt mei Job 19,14; tvoê uč(e)n(i)ka nista uč’na hoditi po moru zabis’­ta strahь mor’ski CBč 35v ἐπιλάθωνται τὸν φόβον τῆς θαλάσσης; b(og)a svoego bil’ si zabil’ a zda požani kai si v’sêêl’ CPet 346v; i posla c(êsa)rь anьtiohь knigi … da naslêdo­vali bi zakonь êzikь z(e)mlskihь … tako da zabili bi vsa i izmênili bi vsa oprav­daniê b(o)žiê BrVO 409c Vat₅ 220c ὥστε ἐπιλαθέ­σθαι τοῦ νόμου 1Mach 1,49 ita ut oblivisce­rentur legem 1Mach 1,51 ǁ da iz’bili bi (sic!) BrN₂ 239d; zabudi idoli i množ’stvo bêsь eže sut’ l(judi) iže prelaskaše te PsFr 42d ἐπιλά­θου τῶν εἰδώλων καὶ τοῦ πλήθους τῶν δαιμό­νων CommPs 44,11; ne zabudêmo s<e> napiti FgVb 4d; idête prokleti vь ogьn’ vêčni … idêže suhota žežde i z(e)mla zabvena BrVO 160b zab’vena Vat₅ 78b zab’venaê N₂ 77b ubi ardor sitis et terra oblivionis; ime n(a)še zabudet’ se do vrêmene BrVO 369b N₂ 201b zabudet se Vb₁ 233b Vat₅ 181d τὸ ὄνομα ἡμῶν ἐπιλησθήσεται nomen nostrum oblivio­nem accipiet Sap 2,4; milostina o(tь)ča ne zabvena budetь BrVO 374b ne zabьvena budet’ Vb₁ 237b οὐκ ἐπιλησθήσεται Sir 3,14 non erit in oblivione Sir 3,15;

spec. ptc. praet. pass. zabven[ prezren; despi­cable; — despectus: êko skr’veno lice ego i zab’veno MNov 83c despectus Is 53,3.

            Cf. zabivati, pozabiti

S(zabъti)=M A