vetilь . betelь

vetilь . betelь, -a m. nom. propr. loci
etiam:

vitelw, vitxlw, bxtelw

Br
HR
EN
GR
LA

1. Betel; Beth-el; — Βαιθήλ; Bethel; – i. e. domus Dei, urbs antiqua chananaea: maču na oltare vetila BrVO 448d v’ vitêlê N₂ 256a ἐπὶ τὰ θυσιαστήρια βαιθηλ super altaria Bethel Am 3,14; vnidete va vetilь i bezakonovaste v galgalêhь BrVO 449a εἰς βαιθηλ venite ad Bethel Am 4,4; izidoše s(i)n(o)ve pr(o)r(o)čьsci iže bêhu v’ betelê k’ elisêju BrVO 323c v bet(e)li Vat₅ 160b ἐν βαιθηλ in Bethel 4Rg 2,3; stvori bo dvê junici zlatê edinu v danê a druguju vь vetilê BrVO 466a cf. 4Rg 10,27, 3Rg 12,29; g(ospod)ь posla me daže v betel’ BrVO 323c v bêtelь Pm 154a ἕως βαιθηλ usque in Bethel 4Rg 2,1; kum(ir)u estь ime vь vetilê BrVO 467c; azь esmь b(og)ь êvl’ se tebê vь vetilê BrVO 170c vь vitêli Vat₅ 82d va vitelê N₂ 82a v’ bêt(e)lê Bar 171d; v’ vitanii (sic!) Pm 81c Deus Bethel Gn 31,13.

2. Betulija; Bethulia; — Βαιτυλούα; Bethulia; – patria Iudith et urbs munita quam Holofernes oppugnavit: tagda že s(i)nove iz(drai)l(e)vi niz’šadše z vetila pridoše k nemu BrVO 390a ἀποκαταστῆσαι αὐτὸν εἰς Βαιτυλουα descendentes de Bethulia Jdt 6,10; vedut’ i vь vetilь BrVO 389d v’ vitêlь Vat₅ 280b in Bethuliam Jdt 6,7; oloperan že drugi d(ь)nь povelê voin’stvomь svojimь da vzidutь protiv u vetilu BrVO 390c vitêlu Vat₅ 210c ἐπὶ Βαιτυλουα contra Bethuliam Jdt 7,1; poman’kaše čister’ni i savkupleniê vodь vsêmь živučimь va vetilê BrVO 391b vь vsemь vetili Vb₁ 250b v’ vitêlê Vat₅ 210d vь vitelê N₂ 229b οἱ κατοικοῦντες Βαιτυλουα Jdt 7,13 omnibus habitantibus Bethuliam Jdt 7,11; proči že iže bêhu va vetilê BrVO 399a v’ vitêlê Vat₅ 215a οἱ κατοικοῦντες Βαιτυλουα Jdt 15,6 in Bethulia Jdt 15,7.

Exh.

Cf.