velmože

velmože, -žw m. pl.
etiam:
M, Br, i C Žg
HR

velmože, velikaši, dostojanstvenici

EN

great men, nobles, dignitaries

GR

μεγιστᾶνες, δυνάσται, στρατηγοί

LA

magnates, optimates, principes, potentes, satrapae

mnoju velmože pravovêrni veličajut’ se BrVO 357b μεγιστᾶνες μεγαλύνονται Pr 8,16; i p’êhu ž nihь c(êsa)rь i velmože ego BrVO 445a οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ optimates eius Dn 5,2; velmože moi iskahu mene BrVO 414d οἱ μεγιστᾶνές μου Dn 4,36 optimates mei Dn 4,33; kupci tvoi bêahu velmože z(e)ml’sci BrVO 278b οἱ μεγιστᾶνες τῆς γῆς principes terrae Ap 18,23; i c(êsa)re z(e)ml’ni i vel’može … skriše se v peĉehь BrVO 270b οἱ μεγιστᾶνες principes Ap 6,15; sabraše se knezi … i velmože c(êsa)revi BrVO 442c οἱ δυνάσται τοῦ βασιλέως potentes regis Dn 3,94; posrêdê velmož’ služitь MVat₄ 240a ἀνὰ μέσον μεγιστάνων in medio magnatorum Sir 39,4 ⟧ vel’mož’nih’ MNov 242d Roč 194c; edan’ od velmožь prvi predь c(êsa)remь toe strani CŽg 108r advenit princeps provinciae; reče velmožamь svoimb BrVO 442b τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ optimatibus suis Dn 3,91; bisi pisano … vsêmь velmožamb i sud’êmь BrVO 404b vel’možamь N₂ 236d τοῖς στρατηγοῖς ad omnes satrapas Est 3,12.

Cf.

bolarinw, velmožni, velici sub veliky, vel’êkь

S(velwmožѦ) M(velwmoža) A(velmoža)