velь . belь, -a
m., nom. propr.
etiam:
M
HR
Bel
EN
Bel
GR
Βῆλ
LA
Bel; – numen praecipuum Babyloniorum
prêdažd’ nam’ daniela iže velь razori MVat₄ 64a belь Roč 54d τὸν Βῆλ qui Bel destruxit Dn 14,27.
- Exh.
Cf.