vavilonь . babilonь

vavilonь . babilonь, -a m. nom. propr. loci

m. et f., nom. propr. loci

velut fem. non occurrit nisi in casu nom. (voc.)

etiam:

vьvilonь

M, Br, Ps, i C Fr Par
HR

Babilon

EN

Babylon

GR

Βαβυλών

LA

Babylon; Babyloniae caput

vavilon’ bo raz’mês’ sk(a)zaet’ se PsFr 111d BrVO 460d Βαβυ- λὼν γὰρ σύγχυσις ἑρμηνεύεται CommPs 136,1; pade pade vьvilon’ veliki BrVO 274a babilonь Vat₅ 131a babilonь ona velikaê N₂ 138c Βαβυλὼν ἡ μεγάλη Babylon illa ma-gna Ap 14,8; nê li se vavilonь velikaê BrVO 444b Βαβυλὼν ἡ μεγάλη Dn 4,30 Babylon magna Dn 4,27; na ĉelê ee napisano taina vavilona velikago BrVO 276a babilonь veliki Vat₅ 132b babilon’ velikaê N₂ 139c Βαβυλὼν ἡ μεγάλη Babylon magna Ap 17,5; g(ospod)i vavilona ne vidêh’ MVat₄ 64b babilona Nov 65c Roč 54d Βαβυλῶνα οὐχ ἑώρακα Dn 14,35 Babylonem non vidi Dn 14,34; bêše muž’ vь vavilonê imenem’ oahim’ MVat₄ 51a v’ babilonê Nov 53a Roč 43c Lab 51c ἐν Βαβυλῶνι Sul in Babylone Dn 13,1; babilonь vz’ljublenaê moê položena b(i)si mnê v’ čudo BrVat₅ 18a Babylon dilecta mea Is 21,4; pomenu rabь i babilona svêdučih’ me CPar 76v μνησθήσομαι … Βαβυλῶνος memor ero … Babylonis Ps 86,4.

Cf.

babilonitь, babilonika

SMA