izvraqati, -a/, -aewi ipf.
MVat4 Roč; BrVb1 VO
prevrtati; turn upside down; — evertere: aĉe pogubit’ dragmu edinu ne vžizaet li svêtilnika i izvraĉaet’ domu i iĉet’ priležno don’deže obreĉetь ju MVat4 136d Roč 113b οὐχὶ … σαροῖ τὴν οἰκίαν nonne … everrit (var. evertit) domum L 15,8 ║ v’zvraĉaetь MLab 113d Nov 134a; sim. izvraĉaet’ BrVO 331c Vb1 209a ║ vzvraĉaetь Pm 154d Bar 260a vraĉaetь Vat5 162a.
Exh.
Cf. vraqati, vzvraqati
A(ìzvraćati)