idum;isk[. idumeisk[

idum;isk[, idumeisk[, –i adj.

poss.

Br; Ps; CPar

idumejski, edomski; Idumean, Edomite; — τῆς Ιδουμαίας, τῶν Ιδουμαίων; Idumaeae (gen.), Idumaeorum (gen.), Edom (gen.); – ad Idu­mae­am pertinens, v. idum;;: sice g(lago)letь g(os­pod)ь ot trihь nečistihь idumêiscêhь i o četirehь ne otvraĉu se BrVO 447b ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις τῆς Ιδουμαίας Am 1,1 ║ edoma Vat₅ 235b N₂ 255b super tribus scele­ribus Edom Am 1,1; sažgaše kosti c(êsa)ra idumêiska v pečalehь BrVO 447c N₂ 255c τὰ ὀστᾶ βασιλέως τῆς Ιδουμαίας ossa regis Idu­maeae Am 2,1; svêĉaše edinomišleniemь vkupь na te zavêt’ zaveĉaše sela idumeiska izmail’tenê moêv’ i agarênê PsLob 55v CPar 73v idumêis’ka PsPar 50r Fr 68d BrAc 19d τὰ σκηνώματα τῶν Ιδουμαίων tabernacula Idumaeorum Ps 82,7; ps(al)mь d(a)v(i)d(o)vь vneg’da bê v pus’tini idumêis’cêi PsFr 58a ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰδουμαίας tit. ad Ps 62.

Exh.

Cf. edom[sk[

S