blagoč’stvie

blagoč'stvie, -iê n.
etiam:
Br N2
HR

pobožnost

EN

piety

GR

εὐσέβεια

LA

pietas

aki svoeju li siloju ili bl(a)gočьstviemь stvoriv’ša hoditi emu BrN₂ 129a ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ nostra virtute aut pietate (var. potestate) A 3,12 ⟧ bl(a)gočьstiem’ VO 259a Vb₁ 172c; v trpenii že bl(a)goč’stvie a v’ bl(a)gočstii bratoljubie BrN₂ 146d τὴν εὐσέβειαν pietatem 2P 1,6 ⟧ bl(a)gočьstie VO 289a Vb₁ 182b m(i)l(o)srdiemъ Vat₅ 138b Pm 130d Bar 229d.

- Exh.