bitatoriê

bitatoriê, -ie f.

saepissime in abbreviatione bti, rarius bitriê, bitr, btê, bittiê; – in BrBar etiam bi, briê

term. liturg. eccl. occident., i. e. versus dicendus in initio officii matutini, scilicet in initio et fine psalmi XCIV nec non post singulos versus eiusdem psalmi

etiam:

vitatoriê

Br, Fg, i RegBen Apost i Nov
HR

pozivnik, invitatorij

EN

invitatory

GR
LA

invitatorium

sa an(tipon)ь ima se gl(agola)ti êk(o) bitatoriê BrVat₅ 41c; poi … bit(ato)riju c(êsa)ru emuže vsa ži BrBar 533c; bit(ato)rie ni imni ne pojut se BrVO 230b; poet se vsa bit(atoriê) BrVO 207c invitatorium; eg’da bit(atori)ju … r(e)če BrN₂ 388b b(itato)riju Bar 301c na vitatorii Vat₆ 77c ⟧ na mat(u)t(i)nê Lab 11b; nь jut(ь)rni ego bit(atori)ju poi v’ feriêl’ski tonь BrVO 5b; k jutr(ь)ni bit(a)t(or)iê BrLab 58d ⟧ b(er)ši N₂ 427d; sim. bi(tatoriê) Bar 77d.

Cf.

S