beteronь, -a
-a m. et indecl. f., nom. propr. loci
etiam:
betorinь, betronь, bêteronь
Br
HR
EN
GR
LA
1. Betoron, Bet Horon; Bethoron; — Βαιθωρών; Bethoron; – oppidum seu duo oppida tribus Ephraim: približiše se do beterona BrVat₅ 222c betrona N₂ 241d betorina VO 414d ἕως ἀναβάσεως Βαιθωρων usque ad Bethoron 1Mach 3,16; i gonahu ego v nishodê beterona daže v pole BrVO 415a Vat₅ 222d betrona N₂ 241d ἐν τῇ καταβάσει Βαιθωρων in descensu Bethoron 1Mach 3,24.
2. Bethoron, Betoron; Bithron; — Bethoron; – regio ad orientum Iordanis sita: proide êr’dan’ i prosvêcena bê vsa beteron BrVO 319c Vat₅ 158a bêteronъ N₂ 174d Bethhoron 2Rg 2,29.
3. beteronь pro Βαιθσούρα v. betoronь
- Exh.
Cf.