beslušlivь

beslušliv[, -i adj.

tantum bes’s’-

etiam:
Ps Fr(Comm)
HR

koji ne čuje, gluh

EN

deaf

GR

ἀνήκοος

LA

non audiens, surdus

êk(o)že i as’pida obavaema s(lovo)mь bes’sluš’liva e(stь) PsFr 55b ἡ ἀσπίς … ἀνήκοος CommPs 57,6.

- Exh.