barimь, -a
m. nom. propr. loci
etiam:
arimь
Br
HR
Bahurim
EN
Bahurim
GR
Βαραχίμ
LA
Bahurim; – vicus ad orientem Ierusalem situs
slêêše ju muž’ svoi plače se daže do barima BrVO 320b Vat₅ 158c N₂ 175b arima Vb₁ 204b ἕως Βαραχίμ usque Bahurim 2Rg 3,16.
- Exh.
Cf.