banaiê. baniêmь

banaiê. baniêmь, -a m., nom. propr.

banaiê indecl., baniêmь -a, m., nom. propr.

etiam:

baniê, bananiê, baniêminь, beniêminь, veniêminь

Br
HR

Banaja

EN

Benaiah

GR

Βαναίας

LA

Banaia, Banaias: – filius Ioiadae sacerdotis, a David rege dux cohortis praetorianae Cerethi et Phelethi et turmae viginti quattuor milium virorum constitutus

sadok’ v istinu erêi i banaiê s(i)nь ioadi … ne bêhu sь adonieju BrVO 320d N₂ 175c Vb₁ 204d bananiê Pm 152a Bar 257c baniê Vat₅ 158d Βαναίας υἱὸς Ιωδαε Banaias filius Ioiadae 3Rg 1,8; posla š nim’ sadoka erêê i natana pr(o)r(o)ka i banaiê s(i)na ioadi BrVO 322b Vb₁ 206a N₂ 176c Pm 153b baniêma Vat₅ 159c Βαναιαν υἱὸν Ιωδαε Banaiam filium Ioiadae 3Rg 1,44; zovête mi sadoka erêê i natana pr(o)r(o)ka i banaiê s(i)na ioadi BrVO 321d baniêma Vb₁ 205c Pm 152d veniêmina Vat₅ 159b baniêmina N₂ 176b Βαναιαν υἱὸν Ιωδαε Banaiam filium Ioiadae 3Rg 1,32; baniêmina s(i)na ioadi i solomuna raba tvoego ne prizva BrVO 321c N₂ 176a Vb₁ 205b baniêma Pm 152c beniêmina Vat₅ 159b Βαναιαν υἱὸν Ιωδαε Banaiam filium Ioiadae 3Rg 1,26.

- Exh.

Cf.