balentinь, -a
m., nom. propr.
etiam:
Br
Lab
HR
EN
GR
Οὐαλἑντιος
LA
Valentius, – vir quidam qui corpus sanctae Barbarae sepelivit
balentin‘ že boei se b(og)a i prosi têla ee BrLab 6b Οὐαλέντιος Valentius
- Exh.
Cf.