aviudь, aviuda, -i
m., nom. propr.
etiam:
M i C
Par
HR
Abiud
EN
Abiud
GR
Αβιούδ
LA
Abiud
– unus e maioribus Christi: zorovavel’ že rodi aviuda aviuds že rodi eliakima MVat₄ 211c CPar 233v aviudu aviuda MNov 220c Roč 176b Lab 181c ἐγέννησεν τὸν Ἀβιούδ, Ἀβιούδ δὲ ἐγέννησεν genuit Abiud. Abiud autem genuit Mt 1,13.
Cf.