aviatarь, abiatarь, -a
m., nom. propr.
etiam:
avitarь
Br
HR
Abjatar
EN
Abiathar
GR
Αβιαθάρ
LA
Abiathar
– filius Achimelech, pontifex tempore David et Saulis: ionatan’ s(i)nь aviatara erêê BrVO 322b N₂ 176c Vb₄ 205d Pm 153a abiatara Vat₅ 159c υἱὸς Ἀβιαθαρ filius Abiathar 3Rg 1,42; i prizva vse s(i)ni tvoe c(êsa)ru i aviatara erêê BrVO 321b N₂ 175d Vat₅ 159a Pm 152b Vb₄ 205a καὶ Ἀβιαθαρ τὸν ἱερέα Abiathar quoque sacerdotem 3Rg 1,19; i sь aviatarem’ erêem’ BrVO 320d Vb₄ 204d abiataremь Vat₅ 158d Pm 152a Bar 257c avitaremь N₂ 175c μετὰ Ἀβιαθαρ cum Abiathar 3Rg 1,7.
Cf.
S