amatiinь

amatiinь, adj. poss.
etiam:
M i Br
HR
EN
GR
LA

1. Amatijev; Amittai’s; — Ἀμαϑί (gen.); Amathi (gen.): – ad Amathi, patrem Ionae prophetae pertinens: bisi sl(o)vo g(ospod)ne kь ijunê pr(o)r(o)ku s(i)nu amatiinu MVat₄ 105d BrVO 454b Vat₅ 235c N₂ 256d Pm 179d πρὸς Ἰωναν τὸν τοῦ Ἀμαϑὶ ad Ionam, filium Amathi Ion 1,1; êkože prore ijuna pr(o)r(o)kь s(i)nь amatiinь BrVO 327c Ἀμαϑὶ Amathi 4Rg 14,25; – exh.

2. pro Amadathi v. amadatiin

3. pro Amariae v. amariinь

Cf.

S