amatasь, -a
m., nom. propr.
etiam:
Br
HR
Amatha
EN
Amathas
GR
LA
Amathas
discipulus s. Antonii abbatis: amatasь v istinu i makarii bili su uč(e)nici s(ve)t(a)go an’tona BrN₂ 360c Bar 514c Amathas …. et Macarius, discipuli Antonii. – Exh.
Cf.