alvanь, -a
m., nom. propr.
etiam:
albinь
Br i Ps
N2 i (kal)
Par(kal)
HR
EN
GR
LA
1. Alban; Alban; — Albanus; — martyr, 21. Iun.: al’vana m(u)č(eni)k(a) kalPsPar 3v albina kalBrN₂ 270v; – exh.
2. pro Albinus v. albinь
Cf.