alostь. êlostь

alostь, êlostь, -i f.
etiam:
M, Br, i Rit Ac, Klim, i Segn
HR

zlo, zloća, grijeh

EN

evil, malice, sin

GR
LA

malum, vitium

optusti t(e)bê g(ospod)ь b(og)ь vse ko godê esi sьgrêšil vs(a)kimь êzika tvoego i ust’ alos’ti gov(o)reniem’ RitAc 11v alo-s’tiju Klim 120v quod linguae vel oris vitio deliquisti; sim. alosti pogledaniem’ RitAc 11v Klim 120r alosti slišaniem’ Ac 11v Klim 120r alosti obonaniemь ili uhaniem’ Ac 11v Klim 120r alosti hoeniem’ Ac 12r; vsaka ego hitra alost’ otsudê otstupi MNov 259b RitAc 6v Segn 40v; i da budet sie stvorenie čisto ot hoždeniê vse dêmun’skie alosti MNov 259b RitSegn 40v Ac 6v Klim 151r;

ne alostiю: bezazleno, bez namisli; guilelessly; — ἀδόλως; sine fictione: juže ne alostiju naučih se MVat₄ 190b ne êlostiju Nov 201b Roč 160a Lab 164a BrVat₆ 118d ἀδόλως sine fictione Sap 7,13.

Cf.

M