albinь, -a
m., nom. propr.
etiam:
alvanь
Br
HR
EN
GR
LA
1. Albin; Albinus; — Albinus; — tempore Neronis imperatoris Iudaeare procurator: poslans suĉь k neronu za nimь albinь ego BrVat₄ 105b Lab 44a alvanь N₂ 415d missum esse a Nerone … Albinum; -exh.
2. pro Albanus v. alvanь
3. pro Albanum (civitas) v. albanь
Cf.