aviudь. aviuda

aviudь, aviuda, -i m., nom. propr.
etiam:
M i C Par
HR

Abiud

EN

Abiud

GR

Αβιούδ

LA

Abiud

– unus e maioribus Christi: zorovavel’ že rodi aviuda aviuds že rodi eliakima MVat₄ 211c CPar 233v aviudu aviuda MNov 220c Roč 176b Lab 181c ἐγέννησεν τὸν Ἀβιούδ, Ἀβιούδ δὲ ἐγέννησεν genuit Abiud. Abiud autem genuit Mt 1,13.

Cf.

S