avesalamь. apsalomь

– filius tertius David: ps(al)ьmь d(a)v(i)d(o)v’ egda bêgaše ot l(i)ca avep’saloma s(i)na svojego avep’salom’ že o(t)cb miru skazuet’ se PsFr 2c ἀπὸ προσώπου ‘Ἀβεσ-σαλώμ … ‘Ἀβεσσαλώμ … ἑρμηνεύεται CommPs 3,1; ps(al)ьmь d(a)v(i)d(o)v’ egda gonaše i s(i)n’ ego avesalam’ PsFr 117a υἱὸς αὐτοῦ CommPs 142,1; drugi že roen’ potom’ apsalom’ BrVO 320d N₂ 175c Vat₅ 158d Vb₄ 204d Pm 151d/152a Bar 257c ὀπίσω ‘Ἀβεσσαλωμ post Absalom 3Rg 1,6; treti apsalom’ s(i)nь maakhe BrVO 319d N₂ 175a Vat₅ 158b Vb₄ 204a ὁ τρίτος ‘Ἀβεσσαλωμ tertius Absalom 2Rg 3,3; s(i)ne moi apsalome BrVO 316d N₂ 171d Vat₅ 155b Vb₄ 200a Bar 256c υἱέ μου ‘Ἀβεσσαλωμ 2Rg 19,1 fili mi Absalom 2Rg 18,33.