bećino/

bećino/, adv.

tantum beštinoju

etiam:
Ps Fr(Comm)
HR

neobuzdano, u neredu

EN

dissolutely

GR

ἀτάκτως

LA

effrenate

ne bê bo v nih’ ne imuĉa skota êk(o) volove že tuč’ni sirêč’ raz’botêv’še beš’tinoju vzigrav’še se igo h(rьsto)vo otvr’gše ot s(e)be PsFr 119a ἀτάκτως CommPs 143,14.

- Exh.

Cf.