abnerь, -a
m., nom. propr.
etiam:
anberь, abrenь
Br
HR
Abner
EN
Abner
GR
Ἀβεννήρ
LA
Abner
– princeps militiae Saulis: i r(e)če abner’ k ioabu BrVat₅ 157c Aβεννηρ Abner 2Rg 2,14; izšad’ abner’ s(i)nь nerov’ BrVat₅ 157c an’ber VO 318d Vb₄ 203a N₂ 174b Aβεννηρ Abner 2Rg 2,12; an’ber’ ubo s(i)n’ nerov’ knez’ voin’stvi saulova BrVO 318c Vb₄ 203a N₂ 174b ab-renь Vat₅ 157c Aβεννηρ Abner 2Rg 2,8; da pogrêšit’ poslêdne an’ber’ BrVO 319a Vb₄ 203b N₂ 174c abner’ Vat₅ 157d κατάπισθεν Aβεννηρ persequi Abner 2Rg 2,19; sьbrali se bêhu s(i)nove veniêmini na an’bera BrVO 319b Vb₄ 203c N₂ 174d abnera Vat₅ 157d οἱ ὀπίσω Ἀβεννηρ ad Abner 2Rg 2,25; ot muži iže bêhu sь anberom’ BrVO 319c Vb₄ 203d N₂ 174d abneromь Vat₅ 158a τῶν ἀνδρῶν Ἀβεννηρ cum Abner 2Rg 2,31.
Cf.