izbluditi

izbluditi, -xdu, -diwi pf.

BrVat₅

zalutati, zastraniti, zabludjeti; stray, go astray; — exerrare; – fig.: i dastь imь zak(o)nь da ne zabili bi zap(o)v(ê)di g(ospod)ne i da ne izbludili bi mislmi videĉe podob’stviê zlata i srebra BrVat₅ 227a ἵνα μὴ ἀποπλα­νηθῶσιν ταῖς διανοίαις ut non exerrarent mentibus 2Mach 2,2 ║ da ne zabludili bi N₂ 245c da ne zablude BrVO 423b; – translatio minus apta: ezikь tvoi izbluditi s’tvoru i nebo ustь tvoihь i budeši êk(o) m(u)žь nakazue êk(o) domь žesto(s)rdiê est BrVat₅ 232c τὴν γλῶσσάν σου συνδήσω linguam tuam adhaerere faciam palato tuo Ez 3,26 ║ zbluditi N₂ 251c zabluditi VO 435a. – Exh.

Cf. zabluditi, sbluditi

                ø