valentь, -a
m., nom. propr.
etiam:
Br
Vat6
HR
Valent
EN
GR
LA
Valens; – T. Manlius Valens, consul romanus a. 96.
ot sud’stva i veterina i valenta do g<a>la i bar’duna sudiju BrVat₆ 194a a consulatu Valentis et Veteris.
- Exh.
Cf.