valamь, -a
m., nom. propr.
etiam:
avala, avela (sub 2)
Br
HR
EN
GR
LA
pro Balaam v. valaamь
Balak; Balac; — Βαλάκ; Balac; – rex Moabitorum: êko nauĉi valamь iže vloži s’blaznь pre(dь) plkomь iz(drai)l(e)vimь BrVat₅ 125d Bar 224a avala VO 266b Vb₁ 175a N₂ 133b avela Pm 125a ὃς ἐδίδασκεν τῷ Βαλάκ qui docebat Balac Ap 2,14. – Exh.
Laban; Laban; — Λάβαν; Laban; – pater Liae et Rachel, uxorum Iacob: vprosi e aĉe zdravь bil’ bi valam’ uicь ego BrVO 167c cf. Gn 29,5-6; poimi tebê ženu ottudê ot deĉer’ valama uica tvoego BrVO 166c, 166d ἐκ τῶν θυγατέρων Λάβαν de filiabus Laban Gn 28,2 et cf. Gn 28,6; reĉe k valamu daždь mi ženu moju BrVO 168a πρὸς Λάβαν ad Laban Gn 29,21; k valamu uicu svoemu BrVO 166d, 167b cf. Gn 28,10-11 et 29,1. – Exh.
Cf.