belmatišь, -a
m. nom. propr. loci
etiam:
bêlmatišь
Br
HR
Belma
EN
Belmaim
GR
βελβαίμ (βελμαίν)
LA
Belma; – urbs prope Bethuliam
ot mesta êže naricaet se belmatišь BrVO 390d Vat₅ 210c bêl’matišь N₂ 229a Βελβαιμ (var. ἀβελμαειν, ἀβελμεν) a loco qui dicitur Belma Jdt 7,3.
- Exh.
Cf.