alimisь

alimisь, -a m. nom. propr. loci
etiam:

amilisь

Br
HR

Alim

EN

Alema

GR

Ἀλέμα (pl.)

LA

Alimae

– urbs in Galaad: mnozi … êtì biše … v’ alimisê BrVO 419d Vat₅ 225b ἐν Ἀλεμοῖς in Alimis 1Mach 5,26; vrati se ijuda vь amilisь i r’va i BrVO 420a εἰς Ἀλεμα in Maspha 1Mach 5, 35 || v’ mas’fa Vat₅ 225b.

Cf.

masfa