alimisь, -a
m. nom. propr. loci
etiam:
amilisь
Br
HR
Alim
EN
Alema
GR
Ἀλέμα (pl.)
LA
Alimae
– urbs in Galaad: mnozi … êtì biše … v’ alimisê BrVO 419d Vat₅ 225b ἐν Ἀλεμοῖς in Alimis 1Mach 5,26; vrati se ijuda vь amilisь i r’va i BrVO 420a εἰς Ἀλεμα in Maspha 1Mach 5, 35 || v’ mas’fa Vat₅ 225b.
Cf.