akvilonь 2

akvilonь, -a m., nom. propr.
etiam:
Br
HR
EN
GR
LA

Aquilinus

L. Plautius Aquilinus, consul romanus (n. 162): bist(ь) že v’ vr(ê)me sêvêriê i mar’ka ot viĉ[n]stva rušt’ika i akvilona BrN₂ 413c (2x) Vat₆ 102c Lab 41b Vat₁₉ 285a Pm 207c Bar 331b a consulatu Rustici et Aquilini. – Exh.

Cf.